Leon van Bon test BMC Roadmachine 02 Two

Ja, daar was Léon van Bon toch even mooi op het verkeerde been gezet. Onze tester dacht dat hij met een volbloed racer op pad was. Maar dan kent hij de BMC Roadmachine 02 Two nog niet. Verslag van een prettige kennismaking.

Wow, wat een mooie fietsen/" 7136 target="_self">fiets! Ik sta op het zweefvliegveld van Terlet, waar redacteur Menno zojuist de deur van de Fiets-bus heeft opengetrokken. Daar staat-ie, de BMC Roadmachine 02 Two, die ik hier zo dadelijk hier op de Veluwe mag gaan testen. Over de looks heb ik alvast niets te klagen.

BMC Switzerland AG, zoals de fabrikant van deze beauty voluit heet, bestaat sinds 1983, maar begon pas echt naam te maken in de wielrennerij toen zakenman Andy Rihs de firma overnam. In 2001 regelde hij dat BMC de fietsenleverancier werd voor profteam Phonak. Toen de hoofdsponsor er na het Floyd Landis-debacle mee ophield – de Amerikaan moest in 2006 zijn Tour-zege inleveren na een positieve test – richtte BMC een eigen team op, dat in een paar jaar tijd uitgroeide tot een absolute topploeg. In 2011 was het oogsttijd: Cadel Evans won eerst de Tirreno-Adriatico en Ronde van Romandië, en daarna de zo felbegeerde Tour de France. Het zou voor zowel Evans als de ploeg bij die ene Tour-zege blijven. In de jaren daarna was BMC vooral succesvol in eendagskoersen, met glansrollen voor Philip Gilbert en Greg Van Avermaet. Beiden wonnen klassiekers, Gilbert werd wereldkampioen in 2012, Van Avermaet Olympisch Kampioen in 2016 – daarna maakte Greg de blits met een goudkleurige BMC Team Machine.

Officieel was BMC er dit jaar niet meer bij op het hoogste niveau. Maar stiekem werd het merk eind september toch nog even wereldkampioen. De Australische Bahrein-Merida-renner Rohan Dennis won de tijdrit op de fietsen/" 7136 target="_self">fiets van zijn oude ploeg: de BMC Time Machine. De letters waren discreet afgeplakt, maar BMC kon het toch niet laten om Rohan te feliciteren op Twitter met de hashtag #BMCTimemachine – een tweet die kort daarop alweer werd weggehaald. Niet veel later maakte Bahrein-Merida bekend dat Dennis al voor het WK was ontslagen.

Dikke knipoog

Gaan er straks ook mooie verhalen verteld worden over de knalrode Roadmachine 02 Two, die mij hier tegemoet staat te glimmen? De half mat en half glanzende lak geeft de fietsen/" 7136 target="_self">fiets een uitstraling die past bij BMC: chique. Ook kenmerkend is de verdikking bij de aanhechting van bovenbuis en zadelbuis, een duidelijke knipoog naar het inmiddels klassieke ‘BMC-driehoekje’ uit de jaren nul. Op die plek is ook de geïntegreerde zadelpenklem verstopt, die je vanaf de onderzijde moet vastzetten. Slim, want zo is hij volledig onzichtbaar.
De buizen van Roadmachine 02 Two zijn strak en hoekig, en ogen modern, robuust en strak. De BMC-decals op het frame zijn subtiel en passen bij de chique uitstraling. Uiteraard kun je op zowel de schuine buis als de zitbuis één bidonhouder plaatsen. Maar ook boven op de bovenbuis zitten nog twee afdekdopjes, waar zijn die dan voor? Een tasje waarschijnlijk. Eigenlijk had ik toen al moeten weten waar deze fietsen/" 7136 target="_self">fiets voor bedoeld is.

Het enige wat ik lelijk vind aan de Roadmachine 02 Two is de kabelrouting. Grote broer Roadmachine 01 One heeft hetzelfde frame, maar dan met een aero-cockpit waar de hele boel netjes doorheen loopt. Hier gaan de kabels achter de balhoofdbuis bijna verticaal het frame in. Niet erg elegant, moet ik zeggen. Bij de achterderailleur komt de versnellingskabel wel weer netjes het frame uit. Het opengewerkte padje waar de derailleur aanhangt, ziet er overigens supervet uit.


De fietsen/" 7136 target="_self">fiets heeft een 11-speed Shimano Ultegra-groepset met schijfremmen: voor 160 millimeter en achter 140 millimeter. Het crankstel is compact (50/34), achter is een 11-32 cassette gemonteerd. Met die vertanding hoef je in principe zelden tot nooit van bladen of cassette te wisselen. Het stuur, de stuurpen en de D-shape zadelpen zijn van BMC zelf en ogen allemaal heel netjes. Je zit op een Selle Royal 2075HRN – had ik nog nooit van gehoord, maar het lijkt op een Fi’zi:k-zadel. De DT Swiss E1850 wielset is prima en oogt netjes, maar heeft niet echt een wow-factor. Ook de dikke 28 millimeter Vittoria Rubino’s hadden een hint kunnen zijn om wat voor fietsen/" 7136 target="_self">fiets het hier gaat. Er is ruimte voor rubber tot 33 millimeter, dus ook cyclocrossbanden passen.

De pahahaden op

Ik voel me niet echt topfit vandaag. Of misschien lijkt dat maar zo, omdat mijn maatje Bruno Bobbink zo veel fitter is dan ik. Logisch, hij heeft net meegedaan met de Taiwan KOM Challenge. De Roadmachine 2 Two kan ik in ieder geval niet de schuld geven, die rijdt heerlijk. Samen fietsen we een rondje over de Veluwe. De fietsen/" 7136 target="_self">fiets voelt wat hoog aan de voorkant, maar hij stuurt heerlijk strak en vangt de schokken heel aardig op – mede dankzij de 28 millimeter-banden. Ook het zadel zit heerlijk. De fietsen/" 7136 target="_self">fiets biedt alles bij elkaar een stuk meer comfort dan je zou verwachten bij een echte racer.



Share this post